Het ervaren van een burn-out was voor mij het zwaarste wat ik ooit heb meegemaakt. Mijn hele systeem gaf het op en een lang gekoesterde identiteit moest ik opgeven.  
 Bevroren | 2019
Toch wist ik ook ergens diep van binnen, dit gebeurt mij niet voor niets. Ik besloot deze "kans" te benutten om helemaal de diepte in te gaan bij mijzelf. Wie ben ik nou echt? Wat maakt dat ik mijzelf zo heb weten uit te putten? Welke pijn schuilt hier achter? Wat vind ik echt belangrijk in mijn leven? 
Aangepast kind | 2019
Het was een zware etappe. De zwaarste tot nu toe. Er was veel aan schuldgevoelens, schaamte, verdriet, maar ook boosheid en woede. En er was veel voldoening. Ik kwam in contact met mijn kern, mijn creatieve bron en mijn innerlijke kracht. Ik ontdekte dat ik dromen had voor mijzelf. Voor de wereld om mijn heen. En dat deze dromen er toe doen. Dat ze bezieling en diepere betekenis geven aan mij en mijn leven.
En natuurlijk waren er ook ontzettend veel twijfels, hobbels, onmacht, ongeduld. Ik ging hard werken aan mijn herstel. Maar mijn lichaam had een eigen tempo en eigen wensen voor mij. 
Dromend | 2020
De burn out heeft diepe sporen nagelaten, op alle lagen van mijn bestaan. Als ik er weer eens van baal dat ik snel moe of overprikkeld word, dan herinner ik me er aan dat ik ook niet meer wil leven, als voorheen. En dat ik dus precies genoeg energie heb. Ik word nooit meer wie ik was voorheen. En dat is maar goed ook.